كثرت لذت بودن به همین طعم های جور دیگر است

طعمی كه از سلامی دور بلند بلند می دود میان موی رگهای آدم

و انگار از اشتیاقی نانام، تمام تمایل آن روزها متورم می شود

سر باز می كند و شعله می كشد

. . .

زمان دارد جلو می دود و ما گريزان پس مي كشيم

پي جوي نداشته ها و شايد داشته هامان

كاش يكي از اول گفته بود زندگي همه اش همين است

فقط بايد گشت و گشت

پیكسل پیكسل . . . فريم فریم

علي / ارديبهشت 1388